ช่วงนี้...ก็เปนช่วงรับปริญญา

อิจฉาพวกพี่บัณฑิตจัง...

เฮ้อ...อีกนานเหมือนกันนะ

กว่าเราจะถึงวันนั้น...แค่เริ่มต้นก็เหนื่อยละ

แต่มันก็น่าจะคุ้มค่า...นะ

ถ้าเรามีวันนี้...เหมือนที่เขามีกัน

จันนี้ก็จะเริ่มสอบมิดเทอมละ

ได้ข่าวว่ายังไม่ทันจะได้หายใจ

ก็สอบอีกละ

มันก็ไม่ได้ต่างจากทุกๆวันหรอก

เพราะเดิมทีก็ต้องสอบทุกวันอยู่แล้ว

แต่หลังสอบเสด...ยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะ

คงเพราะนี่แหละมั๊ง...ทำให้มีกะลังใจทำอะไร

สอบเสด...ก็จะได้กลับบ้าน

บ้าน...ที่ไม่ได้กลับมานานแสนนาน

คิดถึงหน้าพ่อ แม่ น้อง แล้วมีกะลังใจขึ้นเยอะเลย

พ่อบอกว่าน้องโตขึ้นมากแล้ว...อยากกลับไปดูจัง

ว่ามันจะโตแค่ไหน...น้องชายกู

หลังปีใหม่Planอะไรต่อมิอะไรไว้หลายอย่าง

เพื่อนคนที่มีค่าต่อความรู้สึกของเรา

ไม่รู้ว่าจะสามารถทำได้อย่างที่วางไว้รึป่าว

แต่ถ้าเป็นไปได้จิงๆ...จะพยายามเลี่ยงทุกอย่าง

มันอาจจะเปนเวลาที่น้อย...และอาจเปนสิ่งที่ไม่สำคุญมาก

แต่ครั้งนี้...ตั้งใจทำ...จิงๆ

นี่ก็ใกล้จะปีใหม่ละ

อะไรๆคงดีขึ้นกว่านี้...(หวังไว้อย่างนั้นนะ)